मराठी
माझ्या प्रभूला ठेवियेलें कोठें
माळी दादारे, माळी दादा ? -ध्रु
क्रूर जनांनीं त्याला मारीयेलें,
ह्याच थडयांत त्याला ठेवीयेलें,
काल शब्बाथिं येणें नाहीं झालें, झालें -१
पाहूं गेलें रे थडयांमधीं जेव्हां,
प्रेतवस्त्रें व दूत होती तेव्हां,
प्रिय माझा तारक नेला केव्हां, केव्हां -२
दिव्य गौरव सोडुनीया आला,
श्रेष्ठ असूनी फार लीन झाला,
प्राण अर्पीला जन तारायाला, याला -३
मोठ्या पहाटिं उठलें रे आज,
आलें करुनि सारें कामकाज,
कधीं भेटेल माझा महाराज, राज -४
तेल सुगंधी आणिलें रे भाऊ,
आतां कोणाला लावायाला जाऊं
सांग त्याला मी कुणिकडे पाहूं, पाहूं ?- ५
आहा सद्गुरुविण सारें कडू,
कोण उध्दरि कोणाआड दडूं
डोळे शिणले माझे रडूं, रडूं, रडूं -६
माळी बोले, "का रडतेस बाई,
कोणा शोधिसि फार घाई घाई ?"
मार्या बोले, "मी करुं गत काई, काई ?"-७
तेव्हा माळी बोलला, ‘अगे मार्या !
मार्या ओळखूनि म्हणे, ‘गुरुवर्या’
भेट होतांच म्हणे ना ‘मार्या, मार्या ! -८
प्रभु आग्रह, प्रीति, भाव पाही,
देई अशांस भेट लवलाही,
अशा शोधांत मन माझें राही, राही -९