उत्थानप्रभातीं पुन्हां आत्मा देह जडणार शोक दु:ख, अश्रुपात नुरणार किंचित् काळ जोडी फुटले देहें पाळणे शब्बाथ त्या प्रतिक्षाकाळीं घेणें निद्रा शांत पूर्वाभिमुख पडोनी अल्पकाळ देह श्रांत प्रतिक्षी पुनरुत्थान सुप्रभात ध्यानमग्र आत्मा करी दृढभावें प्रार्थना उत्थान होतां आरंभी गायना ख्रिस्तरुपीं उत्थापल्या देहात्म्याची संयुती नाहीं केव्हां तुटायाची पुढतीं सौंदर्य, आनंद किती उत्थानदिनाचा त्या युगोयुगींही जायाचा ना लया पुनरुत्थानप्रभातीं थंडीं मृतां सोडतील बाप, भाऊ, आई, बाळें भेटतील मृत्युकाळीं न्यान दिनीं क्रूसमार्गी चालतां त्या अपूर्व भेटीसाठीं ने ख्रिस्ता