ऐका वाणी रोमहर्षक म्हणे, ख्रिस्त येतो थोर प्रकाशाच्या लेंकरांनो सोडा पापवृत्ति घोर जागा होतां शब्दें गंभीर उठो भवमग्र प्राण ख्रिस्त सूर्य हा उदेला करी तमोनाश जाण पाहा कोंकरा अपेक्षित क्षमा आणि वरुनी तीचि पावाया समस्त धांवू शोक करुनी पुन्हां जेधवां तो येईल, सारी सृष्टि थरारेल, भक्‍तां पंखांखालीं घेईल, गोड शब्द त्यां बोलेल पिता, पुत्र यांचा होवो कीर्तियुक्‍त जयजय नित्यस्थायी आत्मयाचा युगोयुगींही अक्षय