मराठी
कुणी जण पेराया जाई,
मार्गामाजीं काहीं पडलें,
द्विज बीं तें खाई
खडकाळीवर पडुनी गेलें,
झणि उगवें तेंही
रविनें तें मग करपुनि गेलें,
नाहींसें होई
काटेर्या तरुमधिं गुदमरलें,
पीक न मुळिं येई
उत्तम भूमीमाजीं पडलें,
उगवें तें पाही
तीसचि कोठें साठांहुनि मग,
संभरपट येई
कान जयाला ऐको ते हें,
वदला त्यां ठायीं