नाम तुझें बहु थोर, दयाळा, आहे किति तरि सकल महीला !- ध्रु स्थापियलें तूं वैभव अपुलें आकाशावरि, मानवपाला तव शत्रूंना उत्तर द्याया शक्त करिसि तूं तान्ह्या बालां स्थापियलें तूं विधुतार्‍यांला, पाहुनियां त्यां वाटे मजला, काय असे तो मानव ज्यातें स्मरसी, भेटसि नर-संततिला दूताहुनियां किंचित लघुसा, देवा, केलें आहे त्याला तुझिया गौरव - विभवें, देवा, आहे मानव तो वेष्टियला तवकरकृतिंवर प्रभुत्व दिधलें, ईशा, तूंची त्याच नराला, त्याच्या पायांखालीं सारा जलचर, भूचर, खेचर बसला