मराठी
131 मेंढपाळास दूतांचा निरोप
निवांत रात्र; राखिती
सुखे व्रजाप्रती
व्रजेश तेज पाहती
असह्य ते अति;
अपुर्व दूतदर्शने
मनात ते भीती;
परंतु दूतभाषने
पुन्हा स्थिरावती ... 1
'भिऊ नका ! ' वदे तया
सहास्य दूत तो;
करी प्रभू पुरी दया !
सुवृत्त सांगतो;
समस्त मानवाप्रती
सुखास अर्पिती
घडे नवीन गोष्ट ती
जगात संप्रती ! ... 2
प्रभू जगास तारिता
जगात जन्मला !
चला, पहावया अता
सहर्ष त्याजला;
पुरीत दाविदाचिया
कुळात त्याचिया
पहाल बाळका तया,
त्यजाल संशया ... 3
'नमा स्वभाव त्याजला
खुणेस सांगतो,
गव्हाणीमाजी निजला
दिसेल बाळ तो;
पवित्र, दिव्य बाळ तो
मनुष्य जाहला,
बघाल लक्तकांत तो
जपून ठेविला !' ... 4
निरोप दूत देऊनी
दिसे न त्याप्रती,
परंतु दिव्य गायनीं
नभे दणाणती;
जयोsस्तु , ईश्वरा, तुला !
सुशांती पृथ्वीला,
कृपा नरी सुमंगला,
अनंत, निर्मला.' ... 5
- ना.वा.टिळक