२९० प्रभूचा सहवास तव सहवास घडावा, प्रभू रे, क्षणभर विरह नसावा ... ध्रु राहो सुंदर सदनीं नगरीं, किवां रानीं पर्वतकुहरी देह, विभो, हा माझा, कोठेहीं मग स्वर्गच जिवा ... १ मिळोत षडस अन्ने खाया, कंदमुळें वा मज, प्रभुराया तूं जवळी मम असतां अमृतानुभवच मज तो व्हावा ... २ मृदुल फुलांची सुखकर शय्या, किंवा प्रस्तरखंड निजाया, हृदया तव टेंकोनी असतां, कष्ट न शब्दहि ठावा ... ३ हे प्रिय कंदा सर्व सुखाच्या, घे घे माझें तनमनवाचा ख्रिस्ता ! मत्प्रिय ख्रिस्ता ! अविनाशी तूं मात्र विसावा ... ४ ------- ना. वा. टिळक