२९३ ख्रिस्तविरहाची असह्यता तुज सोडूनि, ख्रिस्ता, जाऊ कुठें? ... ध्रु विरह तुझा रे नरक भयंकर, भासे प्रलयानंल पेटे ... १ धर्मरवी तूं क्षणभर नसतां मम हृत्कोशी तम् दाटे ... २ तुजवांचुनिया मार्ग जगीं ह्या मज दिसती तितुके खोटे ... ३ पापी खटनट मी, मज माझे तुजविण भारी भय वाटे ...४ उलटें मन्मन तुजविण दुसरा कोण जगीं ह्या करी सुलटें ? ... ५ मम जीवन तूं, जगदुद्धारा, मेलोंसें तुजविण वाटे ... ६ सहवासाहून तुझ्या मला रे स्वर्गाचें सुख नच मोठें ... 7 ----- ना. वा. टिळक