३३३. हातीं धरून नेणारा प्रभू प्रभूच वाट दाखवी, स्वता मला तो चालवी, सुचे मना जै का विचार तैं वाटे समाधान फार ... १ तो चालवी, तो चालवी, मला स्वहस्तें चालवी, मी त्याला मान्य सर्वस्वी प्रभूच स्वतां चालवी ... ध्रु कधीं हर्षाच्या समयिं कधी क्लेशांच्या प्रलयी, सुखांत कि दुःखांत मी तो चालवितो नेहमीं ... २ मी हात त्याचा धरितों, संतुष्ट आत राहतो, तो हर्षवि कीं दुखवी, तरी प्रेमाने चालवी ... ३ संपेल जेव्हा माझी धांव जै होई माझा पूर्ण भाव, तैं मृत्यूतीरी न भिणार, प्रभूच चालविल पार ... ४ ---- मेरी इ. बिसल