४९२. मार्येप्रमाणे प्रभुचरणाची लालसा जशी बसली तव पदाजवळ मार्या दूर सारून विसरून अन्य कार्या, तसा माझा होईल का निवास तुझ्या पायिं, तारका, अनायास ... १ कधीं पाहीन त्या तुझ्या स्वरूपाला कधीं प्राशन तव वाणीच्या रसाला कधीं सारें जग नाहीसें दिसेल स्वर्ग उतरून मजपुढें तो बसेल ... २ तुझ्या सहवासी एक विपळ गेले मोल त्याचें मज वाटतें निराळें, कमी पृथ्वीचे राज्य तयाहोनी, तुझ्यासंगे सम लोक मला दोन्ही ... ३ प्रेम अनुतापें तापल्या जीवाचें तुला ठावें, मी काय वंदू वाचे तुझ्यासंगे जाईल तेवढेंच मला वाटे कीं जिणें जिणें साच ... ४ तुझा झालो, स्वीकार तुवां केला, प्रभो, माझा, तरी जीव हा भुकेला तुझ्यासंगे राहण्या इथें तेथें नको आता पाठवूं दूर मातें ... ५ ---- ना. वा. टिळक