४९८. आपला वधस्तंभ उचलणे भार तुझा तुजला सहवेना, तुज सबलाचें साह्य हवें ना जा तर वेगे प्रभूच्या मागें, उच्चल आपला खांब ... १ चल ये पाहुं प्रभूच्या मागें, बोलावीं तो किती अनुरागें पुष्कळ झालें तूं जे केले उचल आपला खांब ... २ अक्षय जीवन अक्षय जीवन करीत बस हे अरण्यरोदन तेंच हवें तर चल चल सत्वर उचल आपला खांब ... ३ समदुःखाची, हिताहिताची समजूत तव रे लघु पोराची ऐक गुरुचें प्रभुरायाचें उचल आपला खांब ... ४ प्रभूच्या मागें जाणे म्हणजे खांब उचलणे ऐसे समजे, यावीण त्याचा शिष्य कशाचा उचल आपला खांब ... ५ शूर वीर तूं , प्रभू सेनापती, समरांगण हे जग तुजपुढतीं सोड, सोड भय, नित्य तुझा जय उचल आपला खांब ... ६ प्रभुमय आत्मा, प्रभुमय वाचा, भूवरतीही स्वर्ग तयाचा, बोल, प्रभो जय ख्रिस्ता जयजय उचल आपला खांब ... ७ ---- ना. वा. टिळक