६०७. निजदेशाला जगद्गुरुच्या भजनी लावणें हिंदपुत्र हो, प्रिय कन्या हो, धर्मभूमी हि हिंद, करा कार्य जें करील निजभु सर्व जगाला वंद्य ... १ ख्रिस्ती आपण त्या ख्रिस्तासह निजदेशाला सेवूं , आधीं आणून जगद्गुरुच्या भजनी याला लावूं ... २ निसर्गसुंदर भूमी अपुली, बुद्धिमंतांची राणी, एकवार हि होती जगतीं सर्व गुणांची खाणी ... ३ हीच जगाला खरें ख्रिस्तीपण खरें करून दावील हीच जगाला स्वर्ग म्हणाया दूतांना लावील ... ४ हींचेंच आधीं तारण साधूं, होऊं या उतराई अमेरिकेचें, जी अपणांला ख्रिस्तसख्याला देई ... ५ पुढे पहा तो इहपरलोकीं मुकुट सदा जो अपुला जरी ख्रिस्त ह्या प्रिय देशाचा स्वामी, जीवन झाला ... ६ द्या धन, द्या तन, द्या मन द्या, द्या जीवन अपुले सारे, चला पुढे व्हा, बंधुभगिनिंनो, हें मधू गाणे गा रे ... ७ निश्चय अपुला जरी करूं हें करूच आपण तरी ----- ना. वा. टिळक