६४०. जगिं चिरकाल राहण्याची इच्छा नसणे जगांत रहाया न मागेन मी, अंधार, विपत्ती पुढें नेहमी जीवास सदा दुश्रींता, दुःखें, दुर्लभ्य चुकोनि घडावी सुखें ... १ जगांत रहाया न मागेन मी, कीं मोहिं व पाशीं झुंजें मी श्रमी, पापेंच दीनां भीती उद्भवते, पापेंहि भक्तांची शांती लोपते ... २ जगांत रहाया न मागेन मी, हा आत्मा थड्यांत जसा आश्रमी प्रभू येशूसंगतीं स्वसथ निजे, त्यासंगतीं गौरवीं पुन्हा उठे ... ३ जगांत रहाया न मागे अतां अनुज्ञा देवाची मी जाईं होतां, हे चालले संत धरुनी धीरा, कां मार्ग क्रमाया करूं उशिरा ... ४ जगिं कां रहावें घरी क्षणिकी जाईं अक्षयी सदनी मी सुखी पावेन तिथें प्रभुप्रितिपदा , घेई चव दिव्य सुखाची तदा ... ५ देवाचे सत्पुत्र तिथें मिळुनी प्रभुपाशीं राहती तै रमूनी, सहर्ष, सप्रेम सदा पितया ते गाती, स्तविती सेविती तया ... ६ ---- एच. बॅलेंटाइन