६९७. चतुर्थोद्गार परमेश्वरा, करुणाकरा तव आसरा तुटला पुरा ... ध्रु त्यजिलें मला का अजि देव बापा तुजविण झाला जीव घाबरा ... १ घन अंधकारें जग व्याप्त सारें हृदयामंधींहीं भरला पुरा ... २ तुझिया मुखाचें दुरी तेज होतां मज मृत्यू वाटे जणूं दुसरा ... ३ जगणें अजाणें कसें बालकानें जरी मे लोटी दुरी लेकरा ... ४ दुरितीं दुरावे जन ईश्वराने शिकवी धडा हा मज पामरा ... ५ ---- ना. दा. पंडित